De Bollenrit (Tulpenroute).
S ‘morgens als Rienko en ikkedus vertrekken naar Lemmer is het nog aardig bewolkt en behoorlijk koud. Omdat onze weersvoorspellers ons mooi zonnig weer hadden beloofd heb ik gewoon mijn zomerhandschoenen aangetrokken, dat had ik niet moeten doen. Een kwartiertje rijden en mijn handen waren al ijskoud, Maar gelukkig toen we in de buurt van Ruinerwold waren brak de zon door, liep de temperatuur aardig op en werd het weer wat aangenamer.
Mijn handen ontdooien daardoor ook weer snel. Ook had ik een mooi bruin (lederen?) motorjasje gekocht bij TEMU. Speciaal voor deze tocht, rechtstreeks ut China en lekker goedkoop. Als ik mijn buik introk paste het jasje precies.
We trappen em an in het plaatsje Lemmer. Lemmer ook wel de “de Poort van Friesland ” genoemd omdat het de belangrijkste toegangsweg vanaf het IJsselmeer is naar de “Friese Meren”. En ook wel bijzonder is het “Woudagemaal” het groots werkende stoomgemaal van de wereld. En staat op de Unesco werelderfgoedlijst.
We komen langs een weids landschap met vele vergezichten met grote windmolens op de achtergrond en ervoor grote gekleurde vakken met een oase van verschillende kleuren en een kraakheldere lucht.
Vaak stoppen we even om foto’s te maken of om gewoon om de kleuren van de tulpen te bewonderen. Erwin heeft een “drone waar je prachtige foto’s en video’s mee kunt maken, en liet de drone over de tulpenvelden vliegen voor mooie plaatjes. We volgen delen van de “Tulpenroute “wat dus veel mensen doen, Op sommige plekken is het wel opletten geblazen door de drukte. Maar het gaat gelukkig allemaal goed De Noord- Oostpolder is het grootste gebied wat bollenteelt betreft in Nederland. Eigenlijk verwacht je dat in Hillegom en Aalsmeer want die staan bekend om hun bloementeelt.
We rijden slingerend op de dijk waar veel scherpe bochten zijn, wat wel een “kik” geeft als je beetje gas bij geeft. We komen ook langs “Schokland” wat vroeger een eiland was. Dat eiland lag toen in de Zuiderzee, door stormen werd het eiland afgekolfd en werd steeds kleiner, en daardoor gevaarlijker en werd er besloten om de 650 mensen die daar nog woonden te evacueren. Tis gek maar we rijden 4 of 6 meter onder de zeespiegel dus op de zeebodem. Als dijken er niet geweest waren hadden we de toertocht met de waterfiets moeten maken.
We hebben gegeten in het Voorsterbos bij ” Buitengewoon de Voorst ” wat zoals vanouds weer super was. Het Voorsterbos is in 1944 aangeplant om wat variatie in het landschap te krijgen
Je staat er niet bij stil, maar alle dorpjes en steden waar we langs komen hebben vaak wel wat speciaals te vertellen
Als het zonnetje schijnt en het is een strakke blauwe hemel, met een fijne temperatuur. Dan is de rit voor de helft al geslaagd
En als we dan ook nog in de route langs zoveel kleurrijke tulpenvelden komen, die speciaal door Erwin uitgezocht zijn, dan kun je spreken van een geslaagde tocht, en krijgt Erwin alle lof voor het uitzetten van deze rit.
Samengevat een pracht rit!!!
Toen ik met mijn “mper” thuiskwam zat mijn zoon Tim in de tuin en zei, hé daar heb je Harry Davidson ook.
Dus gr van Harry Davidson
Danke für deinen tollen Bericht 🙏🏻🤗 es war eine super tolle Tour ❤️
Top Harry weer goed gedaan